Thursday, July 19, 2018

ಸಮುದ್ರ ಸಮ್ಮುಖಂ: ಟ್ರೆಕಿಂಗ್.. ಟ್ರಿಕ್ಕಿಂಗ್..

ಸಮುದ್ರ ಸಮ್ಮುಖಂ: ಟ್ರೆಕಿಂಗ್.. ಟ್ರಿಕ್ಕಿಂಗ್..: ಸಾಹಸಯಾತ್ರೆಯ ಮಹಾ ಪರ್ವ! ===================  200ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಶೋಕಿಯ, ಖಯಾಲಿಯ ಸ...

Tuesday, May 22, 2018

ಟ್ರೆಕಿಂಗ್.. ಟ್ರಿಕ್ಕಿಂಗ್..

ಸಾಹಸಯಾತ್ರೆಯ ಮಹಾ ಪರ್ವ!

=================== 
200ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಶೋಕಿಯ, ಖಯಾಲಿಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.  ತನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಅಂತನೋ, ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಹಣವಿದೆ ಅಂತಲೋ ಒಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಮೇಡು ಸುತ್ತಿ ಮೋಜು ಮಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದು ಈಚಿನ ಟ್ರೆಂಡ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಅಪಾಯ. ಜೀವ ಒಂದಿದ್ರೆ  ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿಯಾದರೂ ಬದುಕಬಹುದೆಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಜೀವವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ..? ಚಾರಣ ಎಂದಿಗೂ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಆಡುವ ಆಟವಲ್ಲ. ಅದು  ಮನೋವಿಕಾಸದ ಮಾರ್ಗ. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಪಯಣ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಟಚ್ ಇದೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹೋಗುವ ಚಾರಣ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಎಂತಿರಬೇಕು? ಎಂಬ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.
===================

'It is not the mountain we conquer, but ourselves'

-ಸರ್ ಎಡ್ಮಂಡ್ ಹಿಲರಿ

ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟವನ್ನೋ, ಪರ್ವತವನ್ನೋ ಹತ್ತಿಳಿದು ಬಂದ ನಂತರ ತುಂಬಾ ಜನ ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೀಗೆ, 'we conquer the mountain'. ಆದರೆ ಚಾರಣದ ಮಹತ್ವ ಅರಿತ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಯಾವ ಪರ್ವತವನ್ನಾಗಲಿ, ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಮನುಷ್ಯನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ಸೊಕ್ಕು, ಸೆಡವು, ಅಹಮ್ಮಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆಡವಲು ಚಾರಣ ಪ್ರಮುಖ ದಾರಿ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎದುರು ನಾವೆಷ್ಟು ಕುಬ್ಜರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅರುಹುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಚಾರಣ. ಹೀಗಾಗಿ ನೈಜ ಚಾರಣಿಗರಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನಾಗಲಿ, ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಏರುವುದು ವಿಜಯದ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ. ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಜತೆಗಾರರ ತಪ್ಪು-ಒಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಸಹಭಾಗಿಯಾಗಿ, ‘ಎಲ್ಲರೊಳಗೊಂದಾಗು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ' ಎಂಬ ನುಡಿ ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು ಚಾರಣ. ನೈಜ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಅರಿವನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪರೋಪಕಾರದ ಮಹತ್ವ, ಟೀಂ ಪ್ಲೇಯರ್ ಆಗುವುದು ಹೇಗೆ?, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಗುಣ, ಮೊದಲಾದ ಕಲಿಕೆಯ ಪಾಠ ಪರಿಸರದ ಮಡಿಲಲ್ಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೇನ್‌ಸಿಂಗ್ ನೋರ್ಗೆ ಜತೆಗೂಡಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ ಮೌಂಟ್ ಎವರೆಸ್ಟ್‌ ಹತ್ತಿದ ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್‌ನ ಸರ್ ಎಡ್ಮಂಡ್ ಹಿಲರಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ. 
================= 

   ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಇತಿ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ವಯೋಮಾನದವರು ವರ್ಷವಿಡೀ ಚಾರಣದ ಆನಂದ ಸವಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹಲವರು ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಂದರೆ, ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ, ಸಾಹಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರಾಗಿಯೋ ದೇಶ-ವಿದೇಶಗಳ ಕಾಡು ಮೇಡು,ಗುಡ್ಡ-ಗವಿ, ಪರ್ವತಗಳ ಎತ್ತರವನ್ನಳೆದೋ, ಕಂದಕಗಳ ಆಳವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಷಿಸಿಯೋ, ಆಗಸದಿಂದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಿಯೋ ಮನದಾಸೆ ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

   ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತಿರುವ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 200ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಧಿಕವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೂಲತಃ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಾನವ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ. ಬಳಿಕ ಒಂದೆಡೆ ನೆಲೆ ನಿಂತು ಕೃಷಿ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ನೆಲೆ ನಿಂತ ಮನುಷ್ಯ ಬೇಟೆಯಾಡುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ. ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮನೆ, ಮಠ ಬಿಟ್ಟು ನೂರಾರು ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದವರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬೇಟೆಯಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಇಂಥವರ ಬಗ್ಗೆ ದಂತಕಥೆಗಳೂ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದೆ. ಅವರು ಕುದುರೆ ಲಾಳ ತಯಾರಿಕೆ, ಮರ ಕೆಲಸ, ಬಂದೂಕು ತಯಾರಿಸುವುದು, ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುವುದು, ಕೊಡಲಿಗಳ ಬಳಕೆ, ಹೀಗೆ ವೈವಿದ್ಯಮಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಚತುರರಾಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವುದು, ಬಲೆ ಬೀಸುವುದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದು, ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ವಿಭಿನ್ನ ಚಿನ್ಹೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹವಾಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಎಂಥದ್ದೇ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲೂ ದೃತಿಗೆಡದೆ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊರಬರುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ಅವರು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇವರಿಂದಲೂ ಇಂದಿನ ಚಾರಣದ ಸ್ವರೂಪ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

   ಚಾರಣ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಯಾಕೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು? ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವ ತಯಾರಿಗಳೇನು? ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಊಟೋಪಚಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೇನು? ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳ ಕಥೆ ಎಂಥದ್ದು? ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗೆಟ್ಟರೆ ಔಷಧೋಪಚಾರ ಹೇಗೆ? ವರ್ಷದ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳ ದೈಹಿಕ ತಯಾರಿ ಅವಶ್ಯಕ? ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧತೆಗಳೇನು? ಇವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುಂಚೆ ಹೈಕಿಂಗ್, ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಾರೋಹಣದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯಲೇಬೇಕು. 

 ಹೈಕಿಂಗ್

ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಊರಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಊರಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಹೈಕಿಂಗ್ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಿ.ಮೀ.ಗಳಷ್ಟು ಸುತ್ತಾಟ ಮಾಡಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಪರಿಸರ, ಅವರ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರ, ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸುತ್ತಾಡುವುದರ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಕಲಿಕೆಯೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳಿರಬಹುದು, ವಾರಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಾದರೂ ಹೈಕಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಎರಡು ಮೂರು ಜನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಅಥವಾ ಆರೆಂಟು ಜನ ಗುಂಪುಗೂಡಿಕೊಂಡೂ ಹೈಕಿಂಗ್‌ನ ಮಜ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಸವಾಲು, ಅಪಾಯದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಪೂರ್ವ ತಯಾರಿ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಹೈಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ನಾವು ತೆಗದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದೆರಡು ಬಟ್ಟೆ, ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ, ಒಂದಷ್ಟು ಹಣ್ಣು, ನೀರು, ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಎಂಬುದು ಅನುಭವಿಗಳ ಅಂಬೋಣ. 

ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್

ಹೈಕಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಇವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇದೆ. ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‌ ಎಂದರೆ ‘ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆಗೆ ಎಂಥದ್ದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರವಾಸ ಅಥವಾ ವಲಸೆ ಹೋಗುವುದು’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಹೈಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಸಾಹಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಇದು ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಪ್ರವಾಸ. ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗುವುದಾಗಿದೆ.
   ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಕಾಡು ಮೇಡು ಅಲೆಯುವುದು, ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದೂರಿಗೆ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲು ಅಥವಾ ಹಿಮನದಿಗಳ ಉಗಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದನ್ನೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಲು ವಾರಗಳು ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. 

ಪರ್ವತಾರೋಹಣ

ಇದು ಅತಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸಾಹಸದ ಕಾರ್ಯ. ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ 5,000 ಮೀ. ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಹತ್ತುವುದು ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಎಂದೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಹಿಮ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಏರುವಾಗ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಅಗತ್ಯ. ವೇಗವಾಗಿ ಬೀಸುವ ಹಿಮ ಗಾಳಿ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕ್ರೆವಾಸ್‌ಗಳು, ಅವಲಾಂಚ್ (ಹಿಮದ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಕುಸಿದು ಜಾರಿ ಬರುವುದು), ಹವಾಮಾನ ವೈಪರಿತ್ಯ, ಹಿಮಪಾತದಿಂದ ಬಚಾವಾಗುವುದು, ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಜತೆಜತೆಯಲ್ಲಿ ಐಸ್‌ಆ್ಯಕ್ಸ್‌ ಬಳಕೆ,  ಹಿಮದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ರೀತಿ, ಕ್ರ್ಯಾಂಪಾನ್‌ಗಳ ಉಪಯೋಗ, ಹಿಮದಲ್ಲಿ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಫಿಕ್ಸ್‌ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಟೆಕ್ನಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಅರಿತಿರಬೇಕು. ಪುಸ್ತಕ ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವವೂ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ. ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಮ್ಲಜನಕವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುಳಿದು ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಜೀವದ ಮೇಲಿನ ಹಂಗು ತೊರೆದು, ಜೀವನವನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತಿಳಿಯುವುದು ಸಾವಿರದಲ್ಲೊಬ್ಬರಿಗೋ ಇಬ್ಬರಿಗೋ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಮಾತು. 

   ಈ ಮೇಲಿನ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಹೈಕಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸ. ಒಂದಷ್ಟು ನಡೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳ ಹೈಕಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮೌಂಟೆನಿಯರಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಸದೃಢತೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಜತೆಯಲ್ಲಿ ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕವಿರುವ ಸೂಕ್ತ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

 ಚಾರಣದ ಪೂರ್ವ ತಯಾರಿ

   ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಯಾವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಚಾರಣ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ? ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಒಳಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು, ಸೂಕ್ತ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಾರೋಹಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಕನಿಷ್ಟ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮ, ಯೋಗ,  ಧ್ಯಾನ, ಈಜು, ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಒಂದಷ್ಟು ಕಿ.ಮೀ. ನಡಿಗೆ, ದೂರದ ಓಟಗಳ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಸತ್ವಯುತ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ, ದಿನಕ್ಕೆ ಎಂಟರಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಗಳ ನಿದ್ದೆ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಪ್ರೋಟೀನ್, ನಾರಿನ ಅಂಶ, ಕ್ಯಾಲ್ಶಿಯಂ, ವಿಟಮಿನ್‌ಗಳಿರಲಿ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಸೇವನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ನೀಡಿ. ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ ಹಾಗೂ ಹೋಗುವ ಸ್ಥಳದ ಕುರಿತ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕಿ. ಗೂಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಡಿ. ಸದ್ಯ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದವರು ಸಿಕ್ಕರೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ. ಅವರು ನೀಡುವ ಸಲಹೆಗಳು ನಮಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬಹುದು. ವೈದ್ಯರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ದೇಹದ ತೂಕ, ಹೃದಯ ಬಡಿತ, ರಕ್ತದೊತ್ತಡ ಚೆಕಪ್ ಮಾಡಿಸಿ. ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ.


ಸುರಕ್ಷಿತ ಚಾರಣ

   ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟ. ತಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಯಾರೊಬ್ಬರೋ ಮಾಡುವ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೂ ಎರವಾಗಬಹುದು. ಪ್ರತಿ ನಡೆಯನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಮನಸ್ಥಾಪಗಳಿಗೆ, ಜಗಳಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಗಬೇಡಿ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ವೈಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಿ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಿಂದ ತಂಡದ ಉಳಿದವರಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗುವುದು ಬೇಡ. ನಾನು ಎಂಬ ಅಹಮ್ಮಿಕೆಯನ್ನು ಚಾರಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದು ಉತ್ತಮ. ಪರಸ್ಪರ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಸಹಕರಿಸಿ. ನನಗೇ ಎಲ್ಲದೂ ತಿಳಿದಿದೆ ಎನ್ನುವ ನಡವಳಿಕೆ ಸರ್ವಥಾ ಸಲ್ಲದು. ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ. ಗೈಡ್‌ಗಳು, ತಂಡದ ನಾಯಕ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೀರಬಾರದು. ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡಿದರೆ ಅವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. 

ಚಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು

   ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಹಾಗೂ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ಭಾರತೀಯ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ (ಐಎಂಎಫ್) ಇದ್ದು, ಇದು ಚಾರಣದ ಕುರಿತಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಲಹೆ, ಸೂಚನೆ, ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಖ್ಯಾತ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ಕಲಿಕಾ ಕೇಂದ್ರಗಳೂ ಇವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ತರಬೇತುದಾರರು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಪರ್ವತಾರೋಹಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಸ್ಥಳೀಯ ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ನಾವು ಹೋಗುವ ಸ್ಥಳ, ಎಷ್ಟು ದಿನದ ಚಾರಣ, ಎಷ್ಟು ಜನ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಮೊದಲಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಒಳಿತು. ಹತ್ತಿರದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ, ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ, ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಲಿಖಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದು ಅವಶ್ಯ. ನಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಒಂದಷ್ಟು ಟಿಪ್ಸ್‌‌ಗಳನ್ನು ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೇನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾದರೆ ತಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಅಡೆ ತಡೆಗಳು
   ಕೆಟ್ಟ ವಾತಾವರಣ, ಮಳೆ, ಬಿರುಗಾಳಿ, ಮೈ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿ, ಬಿಸಿಲು, ನೀರಿನ ಅಭಾವ, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಾಟ, ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಹಿಮಾಲಯದ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಆಲ್ಟಿಟ್ಯೂಡ್ ಸಿಕ್‌ನೆಸ್, ಸಂವಹನದ ತೊಂದರೆ, ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದು, ಇತ್ಯಾದಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಾಡಬಹುದು. 


ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಪೂರಕ
   ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಬಂದರೆ ರೊಟೀನ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೊಂದು ವಿರಾಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಕಚೇರಿಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸಹಕಾರಿ. ಚಾರಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸುಧಾರಣೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಭಾರವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊರುವುದು, ದೂರದ ನಡಿಗೆಗಳಂಥ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಶೇಖರವಾಗಿರುವ ಅನಗತ್ಯ ಬೊಜ್ಜು ಕರಗುತ್ತದೆ. ಹೃದಯದ ರಕ್ತನಾಳಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಪರಿಚಲನೆ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಹೃದಯದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ಮೂಳೆಗಳು ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಂಡೋರ್ಫಿನ್ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಡಿಪ್ರೆಷನ್‌ನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ವೃದ್ಧಿಸಿ, ಮೆದುಳಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

   ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ತೊಡುವ ಬಟ್ಟೆಯೂ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ. ದೇಹ, ತಲೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ, ಅಂಗೈ, ಅಂಗಾಲು, ಕಣ್ಣುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರಲೇಬೇಕು. ಚಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ತಲೆಗೊಂದು ಟೊಪ್ಪಿ, ಯುವಿ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಚಾವಾಗಲು ಕಪ್ಪು ಕನ್ನಡಕ, ಗ್ಲೌಸ್, ರೈನ್ ಕೋಟ್, ಹೈಕಿಂಗ್ ಶೂ, ವಿಂಡ್ ಪ್ರೂಫ್ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಮತ್ತು ಜಾಕೆಟ್, ಕ್ಯಾಂಪ್‌ ಶೂ, ಕಾಟನ್ ಸಾಕ್ಸ್‌‌ಗಳು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಜೊತೆ ಒಳಉಡುಪುಗಳು, ಉದ್ದ ತೋಳಿನ ಅಂಗಿಗಳನ್ನು ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕು.

ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವರಾದರೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ.
- ಸುಲಭವಾಗಿ ಚಾರಣ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕಿ
- ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಫಿಟ್ ಆಗಿರಬೇಕು
- ಚಾರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕಿ
- ಚಾರಣದ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ
- ಆಯವ್ಯಯ ತಿಳಿದಿರಲಿ
- ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ
- ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ, ಬೈನಾಕ್ಯುಲರ್, ಛತ್ರಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ
- ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರೆ ಪೂರ್ವಾನುಮತಿ ಕಡ್ಡಾಯ.
- ನಿಮ್ಮ ಇತಿಮಿತಿಗಳ ಅರಿವಿರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ.

ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಆಯ್ಕೆ ಹೇಗೆ?

- ವರ್ಷದ ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಹೋಗುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ.
- ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು, ತಲುಪಬೇಕಾದ ಗಮ್ಯ ಯಾವುದು?
- ಎಷ್ಟು ದಿನ ಚಾರಣ ಮಾಡಲು ನೀವು ಶಕ್ತರಿದ್ದೀರಿ? (ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಹಣಕಾಸಿನ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ) 

   ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೈಕಿಂಗ್, ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಹಾಗೂ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಜಾಗಗಳು ಹಿಮಾಲಯ, ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಸಿಕ್ಕೀಂ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳು, ಪೂರ್ವದ ಘಟ್ಟಗಳು, ಗುಜರಾತ್‌ನಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದವರೆಗಿನ ಸುಂದರ ತೀರ ಪ್ರದೇಶ, ಲಕ್ಷದ್ವೀಪ, ಅಂಡಮಾನ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳು, ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಮರುಭೂಮಿ, ಕಣಿವೆಗಳು, ಗುಹಾಂತರ ದೇಗುಲಗಳು, ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಇರುವ ಅಸಂಖ್ಯ ಅಭಯಾರಣ್ಯಗಳು, ಜಲಪಾತ, ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗದಷ್ಟಿದೆ.


===================

ಹೀಗಿರಲಿ  ಚಾರಣದ ಬ್ಯಾಕ್‌ಪ್ಯಾಕ್ 

ಚಾರಣದ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅನಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಚಾರಣವೇ ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ಯಾಕ್‌ಪ್ಯಾಕ್ ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಹೀಗಾಗಿ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಬ್ಯಾಗ್: ಎಷ್ಟು ದಿನದ ಚಾರಣ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಚಾರಣದ ಬ್ಯಾಗ್‌ಗಳನ್ನು ಲೀಟರ್‌ಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದಿನಗಳ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದಾದರೆ 50ರಿಂದ 70 ಲೀ.ಗಳ  ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.

ಟೆಂಟ್: ಚಾರಣದ ವೇಳೆ ತಂಗಲು, ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಲು, ಬೇಸ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಹಾಕಲು ಟೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡರಿಂದ ಎಂಟು ಜನ ಬಳಸುವ ಟೆಂಟ್‌ಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಅಡುಗೆಗೆ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಡಲು ದೊಡ್ಡ ಟೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಂಡದ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಟೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಬಾಡಿಗೆಗೂ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಟ್: ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಲು ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಮ್ಯಾಟ್  ಅದರ ಮೇಲೆ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಲೀಪಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ದರ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟೌವ್ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರೆಗಳು: ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ  ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟೌವ್ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳಿತು. ತಂಡದ ಗಾತ್ರಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಗ್ಯಾಸ್ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಹಾಗೂ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ.

ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ: ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಲೇಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಫಸ್ಟ್ ಏಯ್ಡ್ ಕಿಟ್‌ಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ. ಜ್ವರ, ತಲೆ ನೋವು, ವಾಂತಿ, ತರಚಿದ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಮಾತ್ರೆ, ಸನ್‌ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಲೋಶನ್, ಹತ್ತಿ, ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಬಟ್ಟೆ, ಟಿಂಚರ್‌ಗಳನ್ನು ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಜೊತೆಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.

ಚಾಕು: ಹೊರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ದಾಗ ಜತೆಗೊಂದು ಆಯುಧವಿದ್ದರೆ ಒಂಥರ ಧೈರ್ಯ. ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚಲು, ಕೈ-ಕಾಲಿಗೆ ಚುಚ್ಚಿದ ಮುಳ್ಳು ತೆಗೆಯಲು, ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲು, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಚಾರಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಚಾಕುವಿದ್ದರೆ ಉಪಯುಕ್ತ.

ಬ್ಯಾಟರಿ: ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಬ್ಯಾಟರಿ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ, ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಚಾರಣಿಗರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಲು ಬ್ಯಾಟರಿ ಸಹಕಾರಿ.

ವಾಟರ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಮತ್ತು ಬಾಟಲ್: ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ದೇಹ ಬಳಲಿ, ನಿರ್ಜಲೀಕರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯದಿದ್ದರೆ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತೇವೆ. ಶುದ್ಧ ನೀರು ಸಿಗುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ಗುರುತಿಸಿಟ್ಟು ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದೆರಡು ಬಾಟಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಶೇಖರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಶೂ: ಕಲ್ಲು-ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿ ಸವೆಸುವ ಚಾರಣಿಗರು ಕಾಲು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕಾಲಿಗೆ ಹೊಂದುವ ಶೂ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಸ್ ಧರಿಸಿ. ಉತ್ತಮ ಗುಣ ಮಟ್ಟದ ಶೂ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ನಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಕಂಪಾಸ್: ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ. ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದಿಕ್ಕು, ಜಾಗ, ಬದಲಾಗಿ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಮ್ಯಾಪ್ ಹಾಗೂ ಕಂಪಾಸ್ ಇದ್ದರೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
===================


   ಸೂಕ್ತ ಯೋಜನೆ, ಪೂರ್ವ ತಯಾರಿ, ಹೋಗುವ ಸ್ಥಳದ ಮಾಹಿತಿ, ಹವಾಮಾನದ ವಿವರಣೆಗಳ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಗೈಡ್, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಬೇಕಾಗುವ ಪೋರ್ಟರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಟೆಂಟ್‌ಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾಗ್, ಹಗ್ಗದ ಬಂಡಲ್‌ಗಳು, ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಇತರ ಸಲಕರಣೆಗಳು, ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಅಡುಗೆ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದು, 15-20 ಕೆಜಿ ಬ್ಯಾಕ್‌ಪ್ಯಾಕ್‌ಗಳನ್ನು ವಾರಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುವವರು ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದೋ ಎರಡೋ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರಬಹುದು.
   ಜರ್ನಿಯನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿ. 

ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ (೬/೫/೨೦೧೮) "ವಿಶ್ವವಾಣಿ" ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯ ಭಾನುವಾರದ "ವಿರಾಮ"ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನನ್ನ ಲೇಖನ. ಅದರ ಲಿಂಕ್:
https://www.vishwavani.news/trucking/, 
http://epaper.vishwavani.news/bng/e/bng/06-05-2018/13


Friday, July 7, 2017

ಬದಲಾಗುವುದೆಂದರೆ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಿಡುವುದಾ?


ಐದಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ನೇಹಿತರ್ಯಾರೋ ಕಳಿಸಿದ ಮಿಂಚಂಚೆಯನ್ನ ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿದೆ. ಇದು ಅಂದಿಗಿಂತಲೂ ಈಗ ಹಾಗು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಾನು ಕೂಡ ಹೊರತಲ್ಲ ಎನ್ನೋ ಮಾತನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮೆದುರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...! 

"ಯಾರಿಗೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಅಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ, ತಂಗಿ, ಹೆಂಡತಿ, ಗೆಳೆಯರು, ಕುಟುಂಬ - ಹೀಗೆ ಆತ್ಮೀಯರ ಜತೆ ನಾಲ್ಕು ಮಾತಿಗೆ ಬಿಝಿ ಷೆಡ್ಯೂಲ್ನಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಿಣುಕಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

   ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಹಳ್ಳಿ ಹುಡುಗ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ನಂತರ ಎರಡು ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ, ಆಮೇಲೆ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ. ಅಮೇಲಾಮೇಲೆ ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ. ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಸಲ. ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಊರು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಆತನಿಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಶ್ರಾವಣ ಶನಿವಾರ ಮನೆ ದೇವರ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಆತ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೀಗ ಮನೆ ದೇವರು ಸಹ ದೂರ.

   ‘ಬೆಂಗಳೂರಿನಂಥ ಮಾಯಾನಗರಿಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆಕರೆದು ಕೆಲಸಕೊಡುತ್ತವೆ. ಈ ಮಾಯಾನಗರಿಯ ಸೆಳೆತದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೇ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮತನವೇ ಸವೆದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಮವಸ್ತ್ರ. ಒಂದೇ ಕೆಲಸ. ಭಾವನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕು’ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಹೊರಟರೆ, ಅದೇ ಹಳೆಯ ಕೊರಗು ಎನ್ನುವಿರೇನೋ?

   ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಜತೆ, ಮಕ್ಕಳು ಹೆತ್ತವರ ಜತೆ ಇಮೇಲ್ನಲ್ಲಿ, ಎಸ್ಎಂಎಸ್ಗಳಲ್ಲಿ, ವೀಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಮೂಲಕ ಮಾತಾಡುವ ಕಾಲವಿದು. ಮಗನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಕೂಡಲೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಮಗನಿಗೆ ಹೂಗುಚ್ಛ ತಲುಪುವಂತೆ ಅಪ್ಪ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬದ ದಿನವಾದರೂ ನನ್ನ ಜತೆ ಅಪ್ಪ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಮಗನಿಗೆ, ಆ ದಿನವೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಮೀಟಿಂಗ್, ಮುಗಿಯದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್, ತಲೆ ತಿನ್ನುವ ಕೆಲಸಗಳು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ತಣ್ಣಗೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ.


   ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಕಾಕದೃಷ್ಟಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಗಾಣದ ಎತ್ತಿನಂತೆ ದುಡಿಯಲೇ ಬೇಕು. ಮಲ್ಯನ ರೇಸ್ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ದಣಿವನ್ನು ಮರೆತು ಓಡಲೇ ಬೇಕು. ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಈ ಓಟ, ನಿರಂತರ. ಸ್ವಲ್ಪ ಏರುಪೇರಾದರೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿ. ಈಗಿನದು ಊರಿಗೆ ನೂರಾರು ಪದ್ಮಾವತಿಯರ ಕಾಲ. ನಮ್ಮ ಕುರ್ಚಿ ಅಲಂಕರಿಸಲು ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಕ್ಯೂ ಆಗಲೇ ಹನುಮಂತಪ್ಪನ ಬಾಲದಂತೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತಿದೆ.

   ಜಗದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು, ನಮಗೆ ಬೇಕಾದವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಕಾಫಿ ಹೀರಿದ್ದುಯಾವಾಗ? ಯಾವುದೋ ಪಾರ್ಕ್ನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮದೇ ಮೆಚ್ಚಿನ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆದಕಿದ್ದು ಯಾವಾಗ? ಯಾವುದೋ ಮರೆತ ಹಳೆಯ ಹಾಡನ್ನು ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿಯೇ ಗುನುಗಿ, ಮಧುರಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿದ್ದು ಯಾವಾಗ? ನೆನಪುಗಳು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ವರ್ಷಗಳನ್ನುಎಣಿಸುತ್ತವೆ.

   ಅವನೆಲ್ಲೋ ಇವನೆಲ್ಲೋ? ಭೇಟಿ ನೆಪದಲ್ಲಿ ದೂರದ ಗೆಳೆಯ ಊರಿಗೆ ಬಂದರೂ ನಮಗೆ ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆ ಮಿಂಚಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಊರಿಗೆ ಬಂದರೂ ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿಯೇ ಆತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ನೇರ ಸಿಕ್ಕರೂ ಸೆಲ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಿಗೋಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ಗಳನ್ನು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದರಂತೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ, ನಾವು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ! ಅವನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಭಾವ. ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಯೋಜನೆಗಳು ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಮುಂದಿನ ಭೇಟಿಗೆ ವರ್ಗವಾಗುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಗೆ ಊರು ಬಿಡುವ ವಿಷಯ ಸಹ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಫೋನಲ್ಲಿಯೇ ‘ಅದೇನಾಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ..’ ಎಂದು ಆತ ನೆಪಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪದೇ ಅಥವಾ ನಂಬದೇ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಾದರೂ ನಮಗಿದೆಯೇ?

   ‘ಚಿಕ್ಕ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಅಪರಾಧ’ ಎಂದು ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ ಮಾತು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ‘ನನಗೆ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ. ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ೫೦೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು. ನಾನು ಆನಂದದ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯನ ಸಂಬಳ ಈಗ ೫೦ ಸಾವಿರ. ಆದರೂ ಆತನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಇಲ್ಲ. ಸೈಕಲ್ ಸಾಕು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವಗೆ ಸ್ಕೂಟರ್ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕಾರಿನ ಕನಸು ಕಂಡವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಕಾರುಗಳಿವೆ. ‘ಮಗಳ ಮದುವೆ ಮುಗಿದರೆ ನಾನು ಪುನೀತ. ತಲೆ ಮೇಲಿನ ಹೊರೆ ಇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹಗುರಾಗುತ್ತೇನೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಯಜಮಾನರು, ತಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೂ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಇವರ್ಯಾರಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷ ಕೆನೆ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ. 

   ‘ಆನಂದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಸುಖದ ಬೆನ್ನತ್ತಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆನಂದ ನೀಡುವ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಕೆಲಸದತ್ತ ಯಾರಿಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗುವ ಹಂಬಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ’ ಎನ್ನುವ ಟಿ.ಎನ್.ಸೀತಾರಾಂ ಮಾತು, ಇಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

   ಮನೆ ಹತ್ತಿರದ ೭ ವರ್ಷದ ಪುಟಾಣಿ ಬಾಲಕಿಯನ್ನು ಮೊನ್ನೆ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ. ‘ದೊಡ್ಡವಳಾದ ಮೇಲೆ ಏನಾಗುತ್ತೀಯಾ?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ತಡವರಿಸದೇ ‘ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗ್ತೀನಿ ಅಂಕಲ್’ ಎಂದಳು. ‘ಯಾಕೆ?’ ಎಂದರೆ, ‘ಚೆನ್ನಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಸಂಪಾದಿಸುವುದಕ್ಕೆ’ ಅಂದಳು. ದೊಡ್ಡವರ ದುಡ್ಡಿನ ಮೋಹ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ತದಲ್ಲಿಯೂ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ?

   ಈ ಮಧ್ಯೆ ಮದುವೆಗೆ ಬಾರದ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ನಾನು ಬಯಸದಿದ್ದರೂ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ‘ಮದುವೆಗೆ ನೀನು ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ನೀನು ಮದುವೆಗೆ ಬಂದೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿಲ್ಲ. ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿನ ಸರ್ಕಸ್ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಕೆಲವು ಸಲವಾದರೂ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ಭೂತದಿಂದ ನಾವು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೋಟಿನ ಮಸಿ ಕೈಗೆ ಅಂಟಿದರೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಮುಖಕ್ಕೆ ಅಂಟಬಾರದು. ನನ್ನ ಮದುವೆ ವಿಷಯ ಬಿಡು, ಅದೇನು ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪೋನ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟೆ..." 

   ಈ ಲೇಖನ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಸಾಕಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ನನ್ನೊಬ್ಬನ ತಪ್ಪು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದರ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬುದ್ಧಿ ಬಂದು ದೊಡ್ಡವರಾದೆವು ಅಂತ ಸಂತೋಷ ಪಡುವ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹಪಹಪಿಗೆ ಬಿದ್ದು ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ಕಾರಣವನ್ನು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.  

   ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ರಗಳೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದ ಬೇತಾಳನಂತೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನಾವಲ್ಲವೇ.. ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಣ ಮಾಡುವುದೊಂದೇ ಜೀವನದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬಂತೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಸುಖ ಸಂತೋಷ, ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸ, ನೆಮ್ಮದಿ, ಕುಟುಂಬ, ನೆಂಟರು ಇಷ್ಟರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬಂಧು ಬಳಗ, ನಮ್ಮವರು-ತಮ್ಮವರು ಮೊದಲಾದ  ಆದರಾತಿಥ್ಯಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೇವಲ ಕಾಲದ ಗೊಂಬೆಗಳಾಗಿ ಓಡುವುದೇ ಬದುಕು ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇದರ ಹೊಣೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೆಗಲಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತಾಕತ್ತು ನಮಗಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಶನೀಶ್ವರ ಕಾರಣ ಎಂಬಂತೆ ಬೇರೆವರ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿ ನಾವು ಸೇಫ್ ಆಗುವ ತಂತ್ರವೊಂದೇ ನಮಗೆ ಉಳಿದಿರುವುದು..!

Saturday, May 6, 2017

ಕನಸುಗಳ ಗೋರಿಯೊಳಗಿಂದ..


ನನ್ನ ಸದಾ ಕಾಡಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ಹದಗೆಡುತ್ತಿದ್ದ ಬದುಕಿಗೆ ಆಸರೆಯಾದಾಕೆ ನೀ..
ಮರುಭೂಮಿಯಂತಿದ್ದ ಮನಕೆ ಸ್ವಪ್ನಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದಾಕೆ ನೀ.. 
ಮರಳಿನರಮನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದಾಕೆ ನೀ..
ಮನೆ ಮನಗಳ ಎದುರು ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗವಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ಹೃದಯದ ಕದವ ತೆರೆದು ಜಗ ನೋಡಲು ಕಲಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ಮುದುಡಿದ ಜೀವಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಭಾವ ವಿವರಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ಗೋರಿಯೊಳಗಿದ್ದಾತನಿಗೆ ಕನಸುಗಳ ಪರಿಭಾಷೆ ಮೂಡಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..

ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆಯಾ..? ಮೂಡಣದಿ ಅದೇ ಸೂರ್ಯ ಜಾವಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಪಡುವಣದಿ ನಕ್ಷತ್ರ ಮೂಡುವ ಮೊದಲೇ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಎಂದೆಂದಿಗು ನನಗಂತೂ ದಿನಕ್ಕೆ ಬರಿ 24ಕ್ಕೆ ಗಂಟೆ..
ನಿನಗೆ..? 

ಅಂದು ನನ್ನ ಜತೆಗಿದ್ದೆ, ಇಂದು..

ವಿರಹದಮೃತ ನೀಡಿ ಕಾಡಿಸುತ್ತಿರುವಾಕೆ ನೀ.. 
ಬದುಕಿನಾಸರೆ ಹದಗೆಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದಾಕೆ ನೀ..
ನನಸಿನಲಿ ಮರಳ ಬಿರುಗಾಳಿಯನೇ ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ಮರುಭೂಮಿಯರಮನೆಯ ಪಾಯವನ್ನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ರಂಗವಲ್ಲಿಯ ಚಿತ್ತಾರವನೇ ಕದಡಿಕೆಡಿಸಿದಾಕೆ ನೀ.. 
ನನ್ನಂತರಾಳದಿಂದ ನಿನ್ನ ಜಗವ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮಗಳ ಭಾವ ಮರೆಸಿ ಬದುಕ ಬರಡಾಗಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..  
ಕನಸನೆರೆದು ಬದುಕಿಸಿದಾತನನೆ ಮಸಣದೆಡೆಗೆ ಸಾಗಿಸಿದಾಕೆ ನೀ..   

ನನ್ನ ಬಾಳಿನಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗಲು ಕಾರಣಗಳೇನೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು. ಅದರೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನೇ ಹೊಣೆಗಾರಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡೋದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವೂ ಅಲ್ಲ. ನನಗದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಬದುಕು ನಿನ್ನದು, ಅದಕ್ಕೆ ನೀನೇ ವಿಧಾತೃ.
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಗಳೇನೇ ಇದ್ದರೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಳಿದುಳಿದಿರುವ ನಿನ್ನ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೇ ಒಂದಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಿ ನನ್ನನ್ನ ನಾನೇ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನನಗಿರೋದು ಅದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ...
ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯಬೇಡ ಗೆಳತಿ..!

Thursday, March 2, 2017

ಚೌಕಟ್ಟಿನಾಚೆಗೆ..!!

ಅದೇಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...

ಮರೆಯೋಣವೆಂದರೆ ಅಂಗೈ ಮೇಲಿನ ಕಲೆಯಂತೆ.. 
ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದರೆ ಮುಗಿಲ ಮೇಲಿನ ಮೋಡದಂತೆ.. 
ಬಾಳಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಒಟ್ಟಾಗಿರೋಣವೆಂದರೆ ಬಂಗಾರದ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ.. 
   ..ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತೀಯ!

ನನ್ನ ಬದುಕಿನಾಸರೆಯಾಗುವೆ ಅನ್ನೋ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೆ.. 
ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವ ನೌಕೆಗೆ ನಾವಿಕನಾಗುವೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. 
ನಾಳೆಗಳ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಹೆಗಲಾಗುವೆ ಅಂತ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ..  
   ..ಈಗ ಅವೆಲ್ಲವೂ ನನಸಾಗದು! 

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಕೆಲವೇ ಮಾಸಗಳದ್ದಿರಬಹುದು.. 
ಹೃದಯಗಳ ಒಡನಾಟಕ್ಕೂ ಕಾಲ ಮಿತಿಯ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಡಬಹುದು..  
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮಗಳ ಉತ್ಕಟ ಪರಿಭಾಷೆಗೊಂದು ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯವಿಡಬಹುದು..  
   ..ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇದ್ಯಾವುದೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ! 

ನನ್ನ ಬಾಳಿನ ಪುಟಗಳ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರವು ನೀನು.. 
ಅಜರಾಮರವಾಗಿರುವ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯ ತಿರುವು ನೀನು.. 
ನಿನಗೇನೂ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಾವ-ಜೀವ ಎರಡೂ ನೀನು.. 
   ..ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದು!

Friday, September 2, 2016

ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಂದು ಪುಟ್ಟ ತಿರುಗಾಟ

ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಇರೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ವಿರಾಮವಿಟ್ಟು ಕಾಡು ಸುತ್ತೋಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅದೂ ಒಂದಿಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ. ಕೇವಲ ಎರಡೇ ದಿನ ತಿರುಗಾಟ ನಡೆಸಿದ್ರು ವರ್ಷಗಳಿಗಾಗೋವಷ್ಟು ನೆನಪನ್ನ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಜಾಗ ನನ್ನೂರಿನ ಕಾಡಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ..

   ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜಿಟಿಗುಡುತ್ತ ಸುರಿಯುವ ಸೋನೆ ಮಳೆ, ವರ್ಷವಿಡೀ ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡು, ಕಾಲಿಟ್ಟಲ್ಲಿ ಕಾಟಕೊಡುವ ಉಂಬಳ, ನಡೆದಷ್ಟೂ ಸವೆಯದ ಹಾದಿ, ಜೊತೆಗೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಕ್ಯಾಮರಾ, ಇವಷ್ಟನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ಸುತ್ತಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದಷ್ಟು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕೆಲವು ಫೋಟೋಗಳನ್ನ ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

 


















Saturday, May 14, 2016

ಭಾವಗಳ ಬದುಕಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಗಲೇ ನನಗಾಸರೆ..


ಅದೇಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನೇ ಆದರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಈಗ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊರಗೆಡವುವ ಆಸೆ. ಆದರೆ ಯಾರ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿ..? ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ..? ಅವರ ಕಣ್ನೋಟಗಳಿಗೆ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸಲಿ..? ಇಂಥ ಸಾವಿರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕೂಡಿ, ಕಳೆದು, ಗುಣಿಸಿ, ಭಾಗಿಸುತ್ತಾ ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾದದ್ದು ನೀನು.

   ಅದೆಲ್ಲವಕ್ಕೂ ನೀನೇ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆಸರೆ ಕೂಡ. 

   ನಿನ್ನ ಎದುರು ಮನದೊಳಗಿನ ಜಂಜಡಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಹಗುರಾಗಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ನನಗೆ. ನಿನಗೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಡ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಉತ್ತರಿಸಲಾರೆ. ಆದರೆ ನನ್ನೆದೆಯ ಭಾವದ ಭಾರ ಇಳಿಸುವ ಹೊಣೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನದು.. ಅದು ನಿನ್ನೊಬ್ಬಳಿಗೇ ಸೇರಿದ್ದು.. 

   ನಾನು ನಾನಾಗಿರಬೇಕು ಅಂತಾದರೆ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ನಿಂಗೆ ತೋರಿಸಲೇಬೇಕು. ಅದರ ಅರ್ಥ ನಾನು ಕೆಟ್ಟವನು ಅಂತಲ್ಲ. ನನಗೂ ಉಳಿದವರಂತೆ ಮನಸ್ಸಿದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಭಾವನೆಗಳಿವೆ. ಸಿಟ್ಟು, ಕೋಪ, ತಾಪ, ದುಃಖ, ನಗು, ಬೇಸರ ಹೀಗೆ ಮೊದಲಾದವೆಲ್ಲವೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ನಿನ್ನೊಬ್ಬಳ ಹೊರತು ಮತ್ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.! ನಿನ್ನ ಹೆಗಲೇ ನನಗಾಸರೆ. 

    ನೀನು ಈಗ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವೂ ನನಗಿದೆ. ಅದೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನಾನೇನೇ ಹೇಳಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು ಅದು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬುದು ನಿನಗೂ ಗೊತ್ತಿರದ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ..!

   ಅಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾಗ ಇಷ್ಟವೋ ಕಷ್ಟವೋ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದ ಬಳಿಕವೂ ನನ್ನೆಡೆಗಿನ ಭಾವ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ನನಗೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಈಗಲೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ ಅನ್ನೋ ಅಭಿಮಾನ ನನ್ನದು. 

   ಈಗ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ.. ದಿನಗಳು ಉರುಳಿವೆ.. ಮಹಾನದಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಗಿದೆ.. ನೀನೂ ಸಮಯದೊಂದಿಗೆ ಸುಧಾರಣೆ ಕಂಡಿದ್ದೀಯ. ಆದರೂ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಅಂದು ನೀನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದಾಗ ಹೇಗಿದ್ದೇನೋ ಈಗಲೂ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಅದೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಗಲಿನಾಸರೆಗಾಗಿ ಕಾದು..!!


Saturday, April 9, 2016

ಹಳೆಯ ನೆನಪು.. ಹೊಸ ಪಯಣ..


ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದಂತೆ ಮತ್ತೆ ವಸಂತ ಕಾಲ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಜೀವನವೂ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಮಗ್ಗುಲು ಹೊರಳಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಾಳಿಗೊಂದು ಆಸರೆಯಾಗಿದ್ದ ಮಾಧ್ಯಮ  ಜಗತ್ತಿಗೊಂದು ಪುಟ್ಟ ವಿರಾಮವನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊಸತನಗಳಿಗೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದುಕಿಗೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿ ಬದುಕು ಅನ್ನೋ ಸಿದ್ಧ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ ಇತ್ತು, ಈಗ ತಾನೇ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯತ್ತ ಮುಂದಡಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. 

   ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದ ವೇಳೆಯಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಹಲವು ಮಹತ್ವದ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅವು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಜರಾಮರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. 


ಘಟನೆ-೧
   ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯ ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳವು. ೨೦೦೪ರ ಶಿರಸಿಯ ಜಾತ್ರೆಯ ಸಮಯ (ಏಪ್ರಿಲ್ ೪ ಅಂತ ನನ್ನ ನೆನಪು). ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಂದು ಸೋಲಾರ್ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಕಲಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ, ಹೀಗೆ ಸಾಕಷ್ಟನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟನ್ನು ನಾನೇ ಕಲಿತುಕೊಂಡೆ.  

  ಅಂದು ನಾನು ಕಲಿತ, ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಪಾಠಗಳು ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ತಿರುವು ನೀಡಿದೆ.

ಘಟನೆ-೨
   ಅದು ೨೦೦೭ರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಯ. ಆಗಷ್ಟೇ ನಾನು ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸೇರಿದ್ದೆ. ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೆಲ್ ಸೋಲಾರ್ ಕಂಪನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ Orb Energyಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳಿಗೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರೋ ಕಾಲವದು. ಗಾಜಿನ ಕೊಳವೆಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಬಿಸಿ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವನ್ನು (evacuated tube solar hot water systems) ಆಗಿನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನನಗೂ ಅದು ಹೊಸದು. 

   ಯುಗಾದಿಗೂ ಮೊದಲಿನ ದಿನಗಳು. ಶಿವಮೊಗ್ಗದಿಂದ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಗೆ ವಾಟರ್ ಹೀಟರ್ ಸರ್ವೀಸ್ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಹೋದ ಟ್ಯೂಬ್ ಬದಲಿಸುವ ಇರಾದೆ ಇತ್ತು. ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಂದೆರಡು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಊರಿಗೆ (ಹೆಸರು ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ) ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಸಮಯಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ತಲುಪಿದ್ದೆ. ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರ ಬಳಿ ಮೊದಲು ಟ್ಯೂಬ್ ಬದಲಿಸಿ ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಮನೆಯ ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ ಹೋದೆ. ಅದು ಮೂರು ಅಂತಸ್ತಿನ ಮನೆ. ಮೇಲೆ ಹೋದವನೇ ಮೊದಲು ಒಡೆದು ಹೋದ ಗಾಜಿನ ಕೊಳವೆ ಬದಲಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸೋಲಾರ್ ಸಿಸ್ಟಂನ  ಒಂದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟ್ಯೂಬ್ ತೆಗೆದೆ. 

   ಅಷ್ಟೆ..! 

   ಟ್ಯಾಂಕ್ ಒಳಗಿದ್ದ ಬಿಸಿ ನೀರು ನನ್ನ ಬಲಗೈ, ಮಣಿಕಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಎಡಗೈನ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಅಗ ನಾನು ಸೋಲಾರ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಬುಡದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದ ಜಾಗ ಮನೆಯ ಪೂರ್ವದ ಕೊನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂದೇನಾದರೂ ನನ್ನ ದೇಹದ ಸಂತುಲನ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಮಹಡಿಯಿಂದ ಕೆಳಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ.! ಆದರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದ ಟ್ಯೂಬ್ ಬದಲಿಸಿ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದೆ. ನಾನು ತೊಟ್ಟಿದ್ದ T-shirt ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದರೆ ಬಲಗೈ ತೋಳು, ಬಲ ಮಣಿಕಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಟ್ಟು ಗುಳ್ಳೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದವು. ಎಡಗೈ ತೋಳಿನ ಕೆಲವು ಭಾಗವು ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. (ಅದರ ಕಲೆ, ನೆನಪು ಇಂದಿಗೂ ಮಾಸದೇ ಉಳಿದಿವೆ ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಹಾಗೂ ಮನದ ಮೇಲೆ.)
ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಹೆದರಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ..!
   ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರು ಸುಟ್ಟ ಗಾಯಕ್ಕೆ ತೇಗದ ಕುಡಿಯ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದರು. ಬಳಿಕ ಅವರದೆ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯವರೆಗೆ ಬಿಟ್ಟರು. ಸಂಜೆ ೭ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸ್ ಬಂದರೂ ಯಾವುದೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸೋಮವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೧೦.೩೦ಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ band-aid ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೨ ಗಂಟೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ವಾರ ಅಲ್ಲಿದ್ದು ವಾಪಾಸ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮರಳಿದೆ. 


ಘಟನೆ-೩
    ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ೨೦೦೯ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಲೇಜು ಮೆತ್ತಿಲೇರಿದ್ದೆ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಖಾಕಿ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ನನಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಡಾರ್ಜಲಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಬಂದಿತ್ತು. (೨೦೧೧ರ ಏಪ್ರಿಲ್ ೭- ಮೇ ೪.) ಸಿಕ್ಕಿದ ಅವಕಾಶ ಬಿಡುವುದು ಮೂರ್ಖತನದ ಪರಮಾವಧಿ ಅನ್ನೋದು ತಿಳಿದಿತ್ತು.! ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು ಒಂದಷ್ಟು ತಯಾರಿ  ನಡೆಸಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ೨೮ ದಿನಗಳು ನಡೆದ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜಗತ್ತೇ ನನ್ನೆದುರಿತ್ತು. 
 
 

   ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಹಿಮಾಲಯದ ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಸರ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಹುರಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಹೊಸತನ ಜೀವನದ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಹಲವು ಪಾಠಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದೆ. 

   ಅಲ್ಲಿಂದ ಮರಳಿದ ಬಳಿಕ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಹಲವು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದೆಯು ಹೋಗುವ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮನದಲ್ಲಿದೆ.
 
ಘಟನೆ-೪

   ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯುಗಾದಿ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಯುಗಾದಿಯೂ ಹೊಸತನ ತರುವ ಹಬ್ಬವಾಗಿದೆ. ೨೦೧೬. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಧ್ಯಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನಗೆ ಹೊಸದೊಂದು ಕೆಲಸ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆದಿದೆ. ಹಲವು ದಿನಗಳ ಅಜ್ಞಾತವಾಸ ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನ ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. adventures fieldನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಅದೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ, ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ವೃತ್ತಿ ಇದಾಗಿದೆ. indoor wall climbing ಮಾಡುವುದು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ wall climbingಗೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು ನನ್ನ ಕೆಲಸ.

   ಹೀಗೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಯುಗಾದಿ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತ ಹಾಗೂ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿ ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದೆಯೂ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಬಯಕೆ.

   ಮುಂದೆಯೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಯುಗಾದಿ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದು ಹೊಸತನವನ್ನ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತರುತ್ತದೆ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಆಶಯ. ಅದು ಸುಳ್ಳಾಗೋದಿಲ್ಲ..!

ಶ್ರೀಪಾದ ಸಮುದ್ರ

Friday, March 18, 2016

ಇರದುದರೆಡೆಗಿನ ತುಡಿತ..


ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದರೆಡೆಗೆ ಓಡುವುದೇ ಬದುಕು.. love to travel, just like a मुसाफिर । so ಯಾವುದೇ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬೆನ್ನು ಬೀಳದೆ, ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಿ, ಸಿಗುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಂಚಿ-ಪಡೆದುಕೊಂಡು, ನಾನೆನ್ನುವ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತು, ಆದರೂ ನಾನು ನಾನಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಸೆ..  


ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ, ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದು ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಬದುಕುವ ನಮಗೆ ನಿಂತ ನೆಲವೇ ಮನೆಯಾಗಬಾರದೇ..!

Friday, January 1, 2016

ನೀನಿರದ ಬದುಕು..


ಬದುಕಬೇಕು ನೀನಿರದ ನಾಳೆಗಳಿಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ಮತ್ತೊಬ್ಬಳ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ನನ್ನೊಲುಮೆಯ ಪ್ರೇಯಸಿಗಾಗಿ.. 

ಬದುಕಬೇಕು ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕನಸುಗಳಿಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ನನ್ನಾಸೆಗಳ ಪೂರೈಕೆಗಳಿಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ಜಗವಿಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ.. 

ಬದುಕಬೇಕು ಒಡಲೊಳಗಿನ ಬೇಗುದಿಗಳಿಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ಎದೆಯಾಳದ ಕಣ್ಣೀರಿಗಾಗಿ..
ಬದುಕಬೇಕು ಮೌನದಾಚೆಗಿನ ಮಾತಿಗಾಗಿ.. 

ಬದುಕಬೇಕು ಹೃದಯವೀಣೆ ನುಡಿಸುವಾಕೆಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ಶೃಂಗಾರಸುಧೆ ಹರಿಸುವಾಕೆಗಾಗಿ.. 
ಬದುಕಬೇಕು ಬಾಳಿನ ಅರ್ಥ ವಿವರಿಸುವಾಕೆಗಾಗಿ.. 

ಆದರೂ ಬದುಕಲೇಬೇಕು ನೀನಿರದ ನಾಳೆಗಳಿಗಾಗಿ..